There’s when…
sometimes, we think we did our best to satisfy other people needs…
but, as usual… other people never think & realize what we’ve been
given to them… heck no… it’s not about asking them to REWARD us
back… but, to APPRECIATE it… in other way… we are the one… to
be BLAME because we didn’t CONSIDER them as the most so~called SPECIAL
person in this EARTH… (kakak sedara aku sendiri pun yg da menang 2
award bebaru ni pun xsuka aku layan dia SPECIAL hanya kerana dia
SESEORANG yg dikenali)… xpe lah… aku pun tak minta aku dihargai
kerana memberi jasa kepadanya… i mean… ntah dimana silapnya… aku
tidak lagi dalam senarai "KAWAN"… xtahu la apa cela nista yg dah aku
buat… puas juga aku pikir… apa yg aku dah buat silap… tp, kalau
diikutkan secara logiknya… aku bukanlah membuat tindakan itu kerana
pentingkan diri sendiri… i mean… salahkah aku meletakkan sesuatu yg
aku HARGAI itu ditonton & dilihat oleh orang lain juga? dia tak
nampak ke apa yg cuba aku HARGAI dalam hidup aku ini? hanya kerana
benda kecil… benda remeh… aku DIKETEPIKAN… xpelah… terima kasih
kerana tindakan itu… I DO APPRECIATE… really, i do APPRECIATE what
YOU HAD DONE to me… although, i missed those days… but, i guess…
i’m not what YOU would be like to be APPRECIATE, aight?
April 16th, 2008 at 4:30 am
gotcha!